وَإِذۡ

قَالَ

مُوسَىٰ

لِقَوۡمِهِۦ

يَٰقَوۡمِ

لِمَ

تُؤۡذُونَنِي

وَقَد

تَّعۡلَمُونَ

أَنِّي

رَسُولُ

ٱللَّهِ

إِلَيۡكُمۡۖ

فَلَمَّا

زَاغُوٓاْ

أَزَاغَ

ٱللَّهُ

قُلُوبَهُمۡۚ

وَٱللَّهُ

لَا

يَهۡدِي

ٱلۡقَوۡمَ

ٱلۡفَٰسِقِينَ

٥

ចូរអ្នករំលឹក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់) នៅពេលដែលព្យាការីមូសាបាននិយាយទៅកាន់ក្រុមរបស់គាត់ថា៖ ឱក្រុមរបស់ខ្ញុំ! ហេតុអ្វីបានជាពួកអ្នកធ្វើទុក្ខបុកម្នេញមកចំពោះខ្ញុំ ខណៈដែលពួកអ្នកដឹងហើយថា ជាការពិតណាស់ រូបខ្ញុំគឺជាអ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះមកកាន់ពួកអ្នកនោះ? ហើយនៅពេលដែលពួកគេបែរចេញ អល់ឡោះក៏បានធ្វើឱ្យចិត្ដរបស់ពួកគេកាន់តែឃ្លាតឆ្ងាយ(ពីការពិត)។ ហើយអល់ឡោះទ្រង់មិនចង្អុលបង្ហាញដល់ក្រុមដែលប្រព្រឹត្តល្មើសឡើយ។

ហើយ(ចូរចងចាំ)នៅពេលដែលមូសានិយាយទៅកាន់ក្រុម របស់គាត់ថាៈ ឱក្រុមរបស់ខ្ញុំ. ហេតុអ្វីបានជាពួកអ្នកធ្វើបាបខ្ញុំ ខណៈ ដែលពួកអ្នកដឹងច្បាស់ថា ខ្ញុំពិតជាអ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះមក កាន់ពួកអ្នកនោះ? ហើយនៅពេលដែលពួកគេគេចចេញ(ពីមាគ៌ា អល់ឡោះ) អល់ឡោះក៏បានធ្វើឱ្យចិត្ដរបស់ពួកគេកាន់តែឃ្លាតឆ្ងាយ (ពីមាគ៌ាអល់ឡោះ)ទៅទៀត។ ហើយអល់ឡោះមិនចង្អុលបង្ហាញ ចំពោះក្រុមដែលល្មើសនឹងបទបញ្ជារបស់ទ្រង់ឡើយ។

ហើយនៅពេលដែលមូសាបាននិយាយទៅកាន់ក្រុមមនុស្សរបស់គេថា ឱក្រុមមនុស្សរបស់យើង! ចុះហេតុអ្វីពួកអ្នកធ្វើទុក្ខបុកម្នេញយើង ក្នុងករណីពួកអ្នក បានដឹងប្រាកដថា យើងពិតជារ៉សូលរបស់អល់ឡោះទៅកាន់ពួកអ្នក។ រួចមក នៅ ខណៈដែលពួកគេបានងាករេ អល់ឡោះក៏បានធ្វើឱ្យចិត្តគំនិតរបស់ពួកគេងាករេ ។ ហើយអល់ឡោះនឹងមិនមគ្គុទ្ទេសឡើយ ចំពោះក្រុមមនុស្សដែលខិលខូច